strona główna
 Sobota, 18 sierpnia 2018 r. Caritas Polska Caritas diecezjalne Wpłaty online Nasi darczyńcy
Nasze programy

Skrzydła

 

Radio IN

 

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

 

Okna życia

 

Kwartalnik Caritas

 

Podręczniki

 

Praca bez barier

 

kromka chleba

 

Projekty współfinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

 

Projekty współfinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Uchodzczego

 

Projekty współfinansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych

 

Stowarzyszenie Rzecznik Praw Rodziców

 

Alerting humanitarians to emergencies

 
 Sprawozdania z działalności

27.05.2011 10:40 (aktualizowano: 27.05.2011 14:01)
Biuro Prasowe Caritas Polska

Blaski i cienie pracy socjalnej - Raport Instytutu Spraw Publicznych

Praca socjalna to w Polsce zawód wysoce sfeminizowany, kobiety stanowią ponad 94 proc. pracowników socjalnych; większość z nich wybrała ten zawód, aby pomagać innym - wynika z badań Instytutu Spraw Publicznych. Konieczne jest wzmocnienie pozycji zawodowej i prestiżu zawodowego pracowników socjalnych.

Wiedza, umiejętności, doświadczenie, empatia i poszanowanie klienta, chęć dalszego rozwoju i dalsze dokształcanie się - to zdaniem pracowników socjalnych cechy niezbędne do wykonywania tej pracy. Podkreślali zwłaszcza wagę osobistego doświadczenia, nabytego w pracy, przeciwstawiając go wiedzy akademickiej.

Trudnościami w codziennym wykonywaniu zadań wskazywanymi przez pracowników socjalnych były złe warunki pracy (nieodpowiedni budynek, brak "pokoju zwierzeń", sprzętu biurowego), niedogodności wynikające z organizacji pracy (konieczność powrotu do ośrodka po przeprowadzeniu wywiadów, noszenia i odbierania dokumentacji w oddzielnym miejscu, starania się o podpis przełożonego na każdym dokumencie), nadmierne obciążenie pracą urzędniczą i biurową (gromadzenie dokumentacji, kopiowanie, wpisywanie do systemu) oraz zbyt duża liczba przydzielanych spraw.

Jeśli chodzi o jakość i adekwatność narzędzi pracy, kontrakt socjalny (pisemna umowa zawarta z osobą ubiegającą się o pomoc, określająca m.in. zasady współdziałania z ośrodkiem pomocy społecznej w celu rozwiązania problemów) i wywiad środowiskowy były krytykowane przez zdecydowaną większość respondentów. Formularz wywiadu oceniono jako zbyt obszerny, zawierający wiele informacji, które potem nie wpływają na wysokość przyznawanej pomocy.

Zdaniem autorów raportu konieczne jest wzmocnienie pozycji zawodowej i prestiżu zawodowego pracowników socjalnych, m.in. przez informowanie społeczności lokalnej o ich pracy i osiągnięciach, a także o działaniach lokalnych ośrodków pomocy społecznej.

Pracownicy socjalni podkreślali także swą słabą pozycję i ograniczone możliwości wpływania na decyzje innych organów, a także opieszałość różnych instytucji w udzielaniu informacji i wsparcia. Wskazywali na niezrozumienie i niedocenienie ze strony władz lokalnych, nieprzychylność różnych instytucji w pozyskiwaniu potrzebnych im informacji, opieszałość odpowiedzi, błędy w przekazywanych danych i decyzjach, ignorowanie próśb o wsparcie ze strony innych instytucji. Pracownicy socjalni często byli zmuszani do wykorzystywania kanałów nieformalnych, aby przyspieszyć bieg sprawy, otrzymać decyzję lub spowodować interwencję ze strony innych służb. Działo się tak zarówno w sytuacjach krytycznych, jak i w sprawach zwykłych, w codziennej praktyce.

Innym spontanicznie wskazywanym problemem było przerzucanie obowiązków służb społecznych na pracowników socjalnych, np. zdarzały się sytuacje, że dzwonił lekarz, informując, że jakaś pani jest chora na chorobę zakaźną i on tam nie pójdzie, prosił, żeby poszedł tam pracownik socjalny. Pojawiały się bardzo emocjonalne wypowiedzi pracowników socjalnych, opisujące ich osamotnienie w trakcie zabierania dzieci z rodzin biologicznych i umieszczania ich w opiece zastępczej. "Ja odbierałam z policją, bo kurator, psycholog się wycofali, policja wyszła z mieszkania, zostałam sama. Nie ma nic gorszego" - mówiła jedna z badanych. Jak wynika z wypowiedzi respondentów, ciężar dramatu ich klientów i ciężar odpowiedzialności za ich los musieli dźwigać sami.

Pracownicy socjalni niejednoznacznie oceniają możliwość oddzielenia pracy socjalnej od działań urzędniczych. Potrafili wskazać zarówno zalety takiego rozwiązania (np. wzrost zaufania klienta, koncentracja na pracy z rodziną), jak i jego wady (mniejsza motywacja po stronie klienta, dwoistość interwencji).

Obawiali się również negatywnych konsekwencji wprowadzenia nowej funkcji w systemie pomocy społecznej. Według autorów raportu wprowadzenie asystenta rodziny (wraz z wejściem w życie ustawy o wspieraniu rodziny i pieczy zastępczej, nad którą obecnie pracuje Senat) wymaga dopracowania rozwiązań zwiększających spójność działań oraz zachęcających do współpracy pracowników socjalnych i asystentów rodziny.

Kolejnym problemem wskazywanym w raporcie jest brak wyraźnego podziału zadań, a co za tym idzie - wykonywanie wszystkich zadań przez wszystkich pracowników. W takiej sytuacji priorytetowe stają się te działania, które są dokładnie opisane i rozliczane. Obecnie pracownicy socjalni traktują działania projektowe oraz związane z pracą ze społecznością jako działalność dodatkową lub czasową, podporządkowując je pracy biurowej.

Jak pokazało badanie, praca socjalna to w Polsce zawód wysoce sfeminizowany, kobiety stanowiły aż 94,2 proc. respondentów, a mężczyźni jedynie 5,8 proc.

42,7 proc. respondentów zadeklarowało ukończenie wyższych studiów magisterskich "kierunkowych", a dodatkowe 4,7 proc. posiada dyplom ukończenia innych studiów magisterskich.

Zdaniem autorów raportu poziom wykształcenia polskich pracowników socjalnych jest zadowalający (przykładowo, w Holandii większość pracowników socjalnych nie ma wyższego wykształcenia). Problemem nie jest brak kwalifikacji, ale raczej ograniczone możliwości ich wykorzystania w codziennej zrutynizowanej pracy wykonywanej w OPS i PCPR. Z tej perspektywy atrakcyjne wydają się być miejsca pracy dla pracowników socjalnych w placówkach specjalistycznych.

56 proc. respondentów zadeklarowało, że głównym motywem podjęcia pracy była chęć pomagania innym. W przypadku 42,9 proc. badanych o wyborze branży zdecydował przypadek. 26,6 proc. respondentów wskazała możliwość zaspokajania w pracy potrzeby samorealizacji, 13,95 proc. - atrakcyjność pracy.

Najbardziej zadowolone z pracy w zawodzie pracownika socjalnego są osoby młode, do 25 lat, zatrudnione w placówkach specjalistycznych z wykształceniem średnim, ze stażem pracy w tym zawodzie 2 lata lub krócej. Najmniej zadowoleni z pracy w zawodzie i na zajmowanym stanowisku są pracownicy w wieku 41-40 lat. Większość badanych (73,5 proc.) nie zamierza zmieniać pracy.

Jak pokazało badanie, w mniejszych miejscowościach, mimo niższych dochodów, deklarowana jest większa satysfakcja z kontaktu i pomagania klientowi, który jest mniej anonimowy. Mieszkańcy wsi najczęściej deklarują konieczność uzupełnienia swojej profesjonalnej wiedzy.

Badania przeprowadzono w 2010 r. w ramach projektu "Tworzenie i rozwijanie standardów usług pomocy i integracji społecznej" realizowanego we współpracy z Departamentem Pomocy i Integracji Społecznej w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej oraz Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich.

Źródło: PAP

 Fotografie

Niniejsza informacja nie została opatrzona materiałem zdjęciowym.

 Pliki do pobrania

Niniejsza informacja nie zawiera plików do pobrania.

 
 Pozostałe
"W służbie ludziom" - Raport Caritas w Polsce 2010 2011-06-30 14:18
Blaski i cienie pracy socjalnej - Raport Instytutu Spraw Publicznych 2011-05-27 10:40
Rok po tragedii – powódź w Polsce 2011-05-20 09:50
Publiczna troska czy prywatna opieka? - raport Instytutu Spraw Publicznych 2011-04-18 12:42
Raport z działalności Caritas w Polsce za 2009 rok 2010-06-11 14:31
Sprawozdanie z działalności Caritas Diecezji Kieleckiej za 2009 rok 2010-02-28 15:40
Raport z działalności Caritas w Polsce za 2008 r. 2009-06-15 09:14
Caritas Archidiecezji Gdańskiej złożyła sprawozdanie merytoryczne i finansowe na ręce abpa Głódzia 2009-04-16 13:13
Sprawozdanie za okres od 1 stycznia 2008 do 31 grudnia 2008 roku ze zbiórki publicznej przeprowadzonej na rzecz ofiar tsunami w Azji Południowo–Wschodniej 2009-02-01 19:31
Sprawozdanie za okres od 1 stycznia 2008 do 30 czerwca 2008 roku ze zbiórki publicznej przeprowadzonej na rzecz ofiar tsunami w Azji Południowo – Wschodniej 2008-07-31 11:27
 
 
 
© Copyright 2006 Fundacja "Pro Caritate" | Projekt graficzny: kwadrans.com | Caritas Europa | Caritas Internationalis | Online: 2